Op 22 december 1839 werd Donald Jacob Mackay in Den Haag geboren. Hij bezocht het Gymnasium Haganum in de stad en studeerde Romeins en Hedendaags Recht aan de Universiteit van Leiden. Daar promoveerde hij ook op een koloniaal-historisch onderwerp, namelijk het bewind van Herman Willem Daendels als Gouverneur-Generaal in Indonesie van 1807 tot 1810.
In 1861 werd Mackay benoemd tot attaché bij het Nederlands gezantschap in Londen, een functie die hij tot 1866 zou uitoefenen. Na zijn terugkeer richtte hij op 7 maart 1866 de Vereeniging De Sphinx op. In 1871 nam hij als liberaal zitting in de Tweede Kamer namens het kiesdistrict Tiel. Toen zijn vader in 1876 overleed, erfde hij de titel van Baron Mackay, en de Schotse adellijke titel van elfde Lord Reay. Deze Schotse titel gaf geen recht op een zetel in het Britse House of Lords.
Mackay vertrok in 1877 naar Groot-Brittannië, liet zich naturaliseren en trouwde datzelfde jaar met de zeer vermogende Fanny Georgiana Jane Hasler, die het landgoed Carolside bij het Schotse Earlston bezat. In zijn nieuwe vaderland kreeg hij op 8 oktober 1881 de titel van Lord Reay of Durness, met recht op een zetel in het House of Lords.
Mr. Donald Jacob Baron Mackay
|
|
Van 1885 tot 1890 was hij Gouverneur van Bombay, nu Mumbai, in India. Hij was daar zeer succesvol, en in 1895 werd in Bombay een standbeeld voor hem opgericht. Lord Reay was van 1894 tot 1895 onderminister voor India in het kabinet van Lord Roseberry.
Lord Reay heeft in zijn tweede vaderland verschillende hoge functies bekleed. Zo was hij in 1902 medeoprichter van de British Academy, en de eerste President. Ook was hij President van de Council of University College in Londen, en voorzitter van de Royal Asiatic Society. In 1907 was hij gevolmachtigde van Groot-Brittannië op de Tweede Haagse Vredesconferentie, waar hij verschillende toespraken hield. Verder kreeg hij vijf eredoctoraten, namelijk van de universiteiten van Edinburgh, Oxford, Aberdeen, Cambridge, en Groningen.
Op 1 augustus 1921 overleed Lord Reay op zijn Schotse landgoed Carolside. Hij was zonder meer een unieke persoonlijkheid. Want zo volledig burger van twee landen zijn, en in beide zo succesvol in het openbare leven, is slechts weinigen gegeven. Johan Gram, een bekend historicus, die Mackay goed kende, roemde zijn “buitengewone tact om met iedereen om te gaan”.
Wanneer Baron Mackay iemand op straat, op een vergadering, of in De Witte ontmoette was “de vorm zijner begroeting gewoonlijk eene vraag waaruit zijne kennis sprak en die juist op úw terrein behoorde. Zoo bracht iedereen hem stof aan, en wist de schrandere, beminnelijke, en hoffelijke edelman ook iedereen even tevreden over zich zelven te doen zijn”. |
Foto afkomstig van J.P. Duyverman, "Uit De Geheime Dagboeken Van Aeneas Mackay,
Dienaar Des Konings 1806-1876".
Copyright: Images of Asia.
Copyright: Images of Asia.
Copyright: Images of Asia.